از دیروز من مدیریت وبلاگ رو به عهده گرفتم

در ابتدا از زحمات دو مدیر قبلی تشکر می‌کنم

امیدوارم همیشه و همه‌جا موفق باشند

در اولین اقدام لیست عریض و طویل نویسندگان به 4 نفر تقلیل یافت.

دوستانی که اسامی‌شون حذف شده و مایل به همکاری هستند می‌تونند به من ایمیل بزنند.

***مطالب نویسندگان حذف شده در آرشیو وبلاگ در بخش "آرشیو وبلاگ سایر نویسندگان" موجود است ***

اولین روز بارانی را به خاطر داری؟
غافلگیر شدیم
چتر نداشتیم
خندیدیم
دویدیم
و
به شالاپ شلوپ های گل آلود عشق ورزیدیم
دومین روز بارانی چطور؟
پیش بینی اش را کرده بودی
چتر آورده بودی
و من غافلگیر شدم

سعی می کردی من خیس نشوم
و شانه سمت چپ تو کاملا خیس بود
و سومین روز چطور؟
گفتی سرت درد می کند و حوصله نداری سرما بخوری
چتر را کامل بالای سر خودت گرفتی و شانه راست من کاملا خیس شد
.
و
و
و
و
چند روز پیش را چطور؟
به خاطر داری؟
که با یک چتر اضافه آمدی
و مجبور بودیم برای اینکه پین های چتر توی چش و چالمان نرود دو قدم از هم دورتر راه برویم
.
.
.
فردا دیگر برای قدم زدن نمی آیم
تنها برو
.
.
دکتر علی شریعتی

خود اینجا و دل جای دگر است         دل اگر جای اوست چه جای دگر است

هستی و زندگی بی تو هیچ است مادر    جنت و باغ آن بی تو هیچ است مادر

گر رفیقی باشد بی کلک اندر جهان         آن تویی و دنیا بی تو هیچ است مادر

رنگین کمان

دنیا و هرچه هست در آن‌، دیو و دد شده‌

دنیا به قدر خوبی ما و تو بد شده‌

ما و تو سبزه‌ایم که در دشت رُسته‌است‌

هر سیزده‌بدر که رسیده‌، لگد شده‌

هر چه دعا به سمت خدا پُست کرده‌ایم‌

مثل صدا ز کوه به ما مسترد شده‌

ما رودهای از نفس افتاده نیستیم‌

دنیا به راه جاری ما و تو سد شده‌

امّا تو خواب دیده‌ای این‌که به نام من‌

سیّاره‌ای توسط چشمت رصد شده‌

تو خواب دیده‌ای که من و تو روانه‌ایم‌

دریا اسیر وسوسه جزر و مد شده‌

مثل دو رشته رود روانیم و مثل پل‌

رنگین‌کمانی از سر ما و تو رد شده

بعد آن یار شیرین سخن و لبخند روی                    فرقی نیست میان کریه و خورشید روی

یک لحظه زندگی تو از دست می رود
وقتی کسی که هستی ِ تو هست، می رود

شاید که اندکی بنشـیند کنار تو
اما کسی که بار سفر بست، می رود

کی می شود برابر تصمیمش ایستاد؟
تیری که بی ملاحظه از شست می رود

آن کس که دل بریده، تو پا هم ببرّی اش
چون طفلی از کنارتو با دست می رود!

"رفتن" همیشه راهِ رسیدن نبوده است

گاهی مسیر جاده به بن بست می رود...